ΑΡΘΡΑ – ΑΠΟΨΕΙΣ Άγγελος Κολοκοτρώνης: ” Ο χορός του διαβόλου”

 

Γράφει ο Άγγελος Κολοκοτρώνης

δημοσιογράφος

Mε θριάμβους και καταλυτικές ήττες, το ΄Εθνος των Ελλήνων δεν σταμάτησε ποτέ να μάχεται με λυσσώδεις τρικυμίες και στα όρια του απίστευτου επιτυχίες. Με όσα το διαμόρφωσαν, δια πυρός και σιδήρου. Θρίαμβοι και ήττες. Σοφοκλής, Αριστοφάνης και Ευρυπίδης, μαζί και οι παραδοσιακές έριδες, που μας ταλανίζουν σε έναν αέναο χορό του διαβόλου, μεταξύ αναγεννήσεων και καταστροφών.
Η Αφροδίτη, ο Δίας, ο Ερμής, μαζί οι φιλόσοφοι. Απέναντι οι σοφιστές. Αγαμέμνων, Μενέλαος Ιθάκη, Οδυσσέας, Αχιλλέας, Πάρις και Ωραία Ελένη, Πρίαμος, Πάτροκλος, Οιδίποδας, Μήδεια, Αντιγόνη, Ισμήνη, Ηλέκτρα, Ορέστης, Φειδίας.
Ο Μινωϊκός Πολιτισμός, αλλά και η Σπάρτη, οι εμφύλιοι, τα βέλη, το σπαθί και το αίμα. Σόλων ο Αθηναίος, αλλά και Μακεδόνες. Φίλιππος, Μέγας Αλέξανδρος αλλά και Δημοσθένης. Ο Αριστείδης ο Δίκαιος, οι εξοστρακισμοί, το κώνιο και ο Σωκράτης. Η Πνύκα, ο ΄Αρειος Πάγος, η Θήβα, ο Δράκων, ο Περικλής, οι Αρμόδιος και Αριστογείτων, Κλεισθένης, Ανδριανός.
Και Παρθενώνας, Ερεχθείο, Πέρσες, Ρωμαίοι, Ενετοί, Βουργουνδοί, Καταλανοί, Φλωρεντίνοι. Ιουστινιανός, Βυζάντιο αλλά και Οθωμανοί, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, 400 Χρόνια σκλαβιάς και Καραϊσκάκης, Κολοκοτρώνης, Παπαφλέσσας, Μιαούλης, Υψηλάντης, Φιλική Εταιρεία, Ιωάννης Καποδίστριας, ΄Οθων.
Τρικούπης, Δηλιγιάννης, αλλά και Γουλιμής. Η Επανάσταση στο Γουδί, Ελευθέριος Βενιζέλος, Γούναρης, Μικρασιατική καταστροφή. Η Σμύρνη. Οι Βούλγαροι και η Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου. Η Δράμα. Οι Ιταλοί. Γερμανοί, κατοχή, πείνα, ολοκαυτώματα. Ο Χορτιάτης. Παπανδρέου, Παπαναστασίου, Παπάγος, Καραμανλής. «Ο σιτευτός μόσχος της Δεξιάς». Ο Τσιριμώκος. Η χούντα. Οι Καραμανλής και Παπανδρέου, Παπανδρέου και Καραμανλής, αλλά και Καραμανλής – Παπανδρέου.
Επιβιώσαμε. Δεν «αναβιώσαμε» όμως κανέναν Πλάτωνα και Αριστοτέλη. Οι ΄Ελληνες! Ο πύργος της Βαβέλ. Μια παρηγοριά οι Ελύτης, Σεφέρης, Ρίτσος, Μίκης Θεοδωράκης και Μάνος Χατζηδάκης, Κι όμως. Δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε ούτε για την κατασκευή ενός γεφυριού. Θέλουμε και την γυναίκα του πρωτομάστορα «χτισμένη» στα θεμέλια. Η γκρίνια.
΄Ενας εμφύλιος που δεν τέλειωσε ποτέ. Και τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Βασιλικοί και Βενιζέλος. Φλωράκης αλλά Ηλιού και Κύρκος. Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο και o «Μαύρος Καβαλάρης» Πλαστήρας. Ο Πολκ, ο Στακτόπουλος, ο Βαφειάδης και ο Τσακαλώτος. Η Βάρκιζα. Ο Γοργοπόταμος. Ο Τσιτσάνης. Η ξενιτειά κι ο Καζαντζίδης. Διεθνείς συμφωνίες. Η Ζυρίχη. Η Κύπρος. Καραολής και Δημητρίου. Οι ΄Αγγλοι. Γρηγόρης Λαμπράκης. Ο «Τριανταφυλλίδης». Ο Μακάριος. Τα κομματικά ή ιδεοληπτικά πρόσημα. Οι «πατριώτες» και οι «προδότες».
Θεέ μου.