Συγγνώμη Παναγιώτη! Ο αγαθός γίγαντας, Βλαντιμίρ Τκατσένκο, θυμάται …την αγκωνιά που πόνεσε όλη την Ελλάδα.

Ο Βλαντιμίρ Τκατσένκο, ο οποίος έγινε περισσότερο γνωστός στο ελληνικό κοινό για εκείνη την περίφημη αγκωνιά στον Παναγιώτη Γιαννάκη στον τελικό του 1987, έγινε 61 ετών. Μπορεί σε εκείνο το ματς οι Έλληνες να τον… μίσησαν για μερικά λεπτά, αλλά ήταν ένας (πραγματικά) αγαθός γίγαντας! Ποιος αλήθεια θα ξεχάσει ποτέ τη στιγμή που ο Βλαντιμίρ Τκατσένκο (ένας σέντερ 221 εκατοστών και 140 κιλών) παίρνει το ριμπάουντ και χωρίς να έχει αντιληφθεί την παρουσία του Παναγιώτη Γιαννάκη δίπλα του, τον… ξαπλώνει με μια αγκωνιά στο παρκέ! Γεννημένος στο Σότσι στις 20 Σεπτεμβρίου 1957, ξεκίνησε το μπάσκετ το 1974 στην Στρόιτελ όπου παρέμεινε έως το 1982. Στη συνέχεια έγινε μέλος της ΤΣΣΚΑ Μόσχας μέχρι το 1989 για να κλείσει την καριέρα του στην ισπανική Γουαδαλαχάρα το 1990. Με την Σοβιετική Ένωση έχει κατακτήσει δύο χάλκινα μετάλλια σε Ολυμπιακούς Αγώνες, ένα χρυσό και δύο ασημένια σε Μουντομπάσκετ, όπως επίσης τρία χρυσά και δύο ασημένια σε Eurobasket! Ο Βλαντιμίρ Τκατσένκο αποκαλύπτει για πρώτη φορά ότι έπαιζε με υπερτασική κρίση λόγω της απίστευτης ζέστης στην Αθήνα (εκείνο το καλοκαίρι σημειώθηκαν θερμοκρασίες-ρεκόρ στο Λεκανοπέδιο), αναφέρεται στην άτυχη στιγμή με τον “Δράκο” και στέλνει μήνυμα στους Έλληνες αντιπάλους του. Ο μόνος λόγος που κατάφερα να παίξω ήταν η βοήθεια των γιατρών. Ο γιατρός της Σοβιετικής Ένωσης, ο Βασίλι Αβραμένκο μου έκανε ένεση πριν από το τζάμπολ με την Ελλάδα! Ίσως για αυτό δεν έκανα τόσο καλή εμφάνιση στον τελικό”. Κάθε φορά που βλέπω τον Γιαννάκη, τον αγκαλιάζω και μιλάμε για το παρελθόν. Του έχω πει πολλές φορές: «Παναγιώτη, συγγνώμη». Είναι το μόνο που μπορώ να του πω. Δεν είχα καμία πρόθεση να τον πληγώσω ή να τον τραυματίσω! Είχαμε μια… μάχη εκείνη τη στιγμή και ζούσαμε πολύ έντονα συναισθήματα. Απλώς, γύρισα γρήγορα το κορμί και τον αγκώνα μου, κι έτσι τον πέτυχα στο κεφάλι. Ο Γιαννάκης ήταν εξαιρετικός παίκτης, πλέον είναι σπουδαίος κόουτς. Το πιο σημαντικό είναι ότι πρόκειται για έναν εξαιρετικό άνθρωπο! Του εύχομαι μόνο το καλύτερα. Όσο για εκείνη τη φάση, τι να πω… Ήταν μια στιγμή που συμβαίνει στα σπορ”. “Η Εθνική σας έφτασε στην κορυφή με τη βοήθεια του κόσμου της και σίγουρα άξιζε τη νίκη. Είχαμε δώσει τόσα πολλά ματς εκείνη την εποχή με την Ελλάδα, την Ιταλία, την Ισπανία. Επομένως, έχω να θυμάμαι πολλά-πολλά πράγματα με τους Έλληνες. Φυσικά δεν ξεχνάω τις… φιγούρες του Γκάλη στον αέρα! Η Ελλάδα έκανε απίθανο παιχνίδι και ο Γκάλης έλαμψε σε εκείνον τον τελικό”.
Πηγή:www.sport24.gr